eSIM do Hiszpanii: zasięg, sieci i dane

W Hiszpanii działa trzech głównych operatorów krajowych i jeden znaczący czwarty. Movistar, marka Telefóniki i dawny monopolista, ma najgłębszy zasięg na wsi i we wnętrzu kraju. Vodafone España i Orange España są silne w skali kraju. Yoigo, obecnie część MasOrange, działa na dużym współdzieleniu sieci.

Turystyczny eSIM roamuje po tych sieciach, zamiast być abonentem jednej. Tam, gdzie profil sięga więcej niż jednej, przełączy się między nimi, a znaczenie ma to głównie we wnętrzu kraju i w górach, a nie na wybrzeżach.

5G jest dostępne w Madrycie, Barcelonie, Walencji, Sewilli, Bilbao i Maladze oraz wzdłuż głównych korytarzy kolejowych i autostradowych. LTE pokrywa praktycznie każdy zamieszkany obszar, a praktycznym ograniczeniem w Hiszpanii jest pustka, a nie technologia.

Wnętrze kraju jest pustsze, niż spodziewa się większość przyjezdnych. Duże obszary Kastylii i León, Estremadury, Aragonii i Serranía de Cuenca mają długie odcinki między osadami, gdzie zasięg zawęża się do jednego operatora albo znika całkowicie na drogach drugorzędnych. To region nazywany czasem „opustoszałą Hiszpanią”, a mapa sieci odwzorowuje mapę osadnictwa.

Resztę tłumaczą góry. Pireneje z dala od głównych przełęczy, Picos de Europa, Sierra Nevada powyżej ośrodka narciarskiego i wyższe partie Sierra de Gredos tracą łączność. Pielgrzymi na Camino de Santiago trafiają na to w Montes de León i na wiejskich odcinkach w Galicii.

Wyspy Kanaryjskie mają mocny zasięg w strefach kurortowych i stolicach oraz prawdziwe luki w wulkanicznych wnętrzach — wyższe zbocza Teide, barrancos na La Gomera i La Palma, północ Lanzarote z dala od dróg.

Promy na Baleary i między Kanarami tracą sygnał na otwartej wodzie i odzyskują go w podejściu do portu. Krótka przeprawa przez Cieśninę Gibraltarską do Ceuty i Tangeru jest na tyle wąska, że częściowa łączność utrzymuje się przez całą drogę.

Niektóre tunele szybkiej kolei AVE dają krótkie przerwy, zwłaszcza na podejściach do Madrytu i przez Guadarramę, ale odcinki są krótsze niż apenińskie we Włoszech i mniej dokuczliwe.

Szybka kolej AVE łączy Madryt z Barceloną, Sewillą, Malagą, Walencją i Alicante i trzyma sygnał przez większość drogi. Bilety mieszkają w aplikacji Renfe i warto je pobrać, zamiast liczyć na wczytanie przy bramce.

Metro w Madrycie i Barcelonie ma zasięg w tunelach i na peronach, co stawia Hiszpanię przed Francją i na równi z Japonią. W Bilbao i Walencji jest podobnie. To realna wygoda: trasę można planować w ruchu.

Pociągi regionalne i podmiejskie Cercanías są dobrze pokryte w pobliżu miast i coraz gorzej, im dalej w głąb kraju.

Wnętrze kraju większość ludzi ogląda zza kierownicy, a to właśnie tam zasięg jest najcieńszy. Pobierz mapy offline na każdą trasę schodzącą z sieci autostrad, bo w Estremadurze czy Aragonii odległość od twojej drogi do najbliższego masztu bywa spora.

Aplikacje przewozowe działają w największych miastach, ale w kilku regionach są ograniczone albo nieobecne z powodu lokalnych przepisów licencyjnych, więc nie buduj wokół nich planu poza Madrytem, Barceloną, Walencją, Sewillą i Malagą.

Madryckie Barajas ma zasięg we wszystkich czterech terminalach, a linia metra do miasta jest pokryta od stacji lotniskowych dalej.

Barcelońskie El Prat wygląda tak samo: zarówno Aerobús, jak i pociąg R2 Nord trzymają sygnał do centrum.

Palma de Mallorca, Ibiza, Malaga i Alicante zachowują się normalnie: zasięg w terminalu i wzdłuż tras transferowych, łącznie z korytarzami kurortowymi.

Lotniska kanaryjskie — Teneryfa Południe i Północ, Gran Canaria, Lanzarote, Fuerteventura — mają zasięg w terminalach, a autokary do kurortów pozostają w zasięgu. Przestaje to być prawdą we wnętrzu każdej z wysp.

Lotniskowe Wi-Fi jest dostępne i wystarcza do pobrania profilu, jeśli przylecisz bez niego, ale instalacja w domu w ogóle omija ekrany rejestracyjne.

Mapy i nawigacja piesza prowadzą. Hiszpańskie starówki są gęste i nieregularne, a ludzie sprawdzają położenie bez przerwy.

Szukanie restauracji jest tu nietypowo obciążające w porównaniu z innymi krajami, bo jedzenie planuje się wokół godzin niepasujących do nawyków większości przyjezdnych, a menu sprawdza się przed decyzją. Do tego w wielu lokalach menu kryje się teraz za kodem QR na stoliku, czyli internet jest potrzebny dokładnie w chwili, gdy siadasz.

Aplikacje transportowe i sprawdzanie biletów Renfe idą dalej, w każdy dzień z przejazdem między miastami.

Kopia zapasowa zdjęć to największy niekontrolowany konsument, jak wszędzie. Ustaw ją na „tylko Wi-Fi” przed wyjazdem.

Realistyczna wartość dla map, komunikatorów, menu, biletów i umiarkowanych mediów społecznościowych to 300–500 MB dziennie, bliżej 1 GB przy publikowaniu wideo. Pakiet 5 GB starcza na tydzień, 10 GB na dwa tygodnie albo na wyjazd z udostępnianiem internetu.

Hiszpania wymaga rejestracji tożsamości dla każdej karty SIM wydanej z hiszpańskim numerem. Kupno lokalnej karty przedpłaconej oznacza okazanie paszportu albo dowodu tożsamości, a operator ma prawny obowiązek zapisać dane.

Turystyczne eSIM-y wyłącznie do danych, bez hiszpańskiego numeru, są poza tym wymogiem — dlatego można je kupić online i zainstalować przed przylotem bez żadnych dokumentów.

Jeśli potrzebujesz hiszpańskiego numeru na dłuższy pobyt, umowę najmu albo usługę odrzucającą numery zagraniczne, właściwym narzędziem jest zarejestrowana karta lokalna.

Hiszpania wchodzi w każdy regionalny pakiet europejski, a ląd stały, Baleary i Kanary są traktowane jako Hiszpania dla celów zasięgu mimo dzielących je odległości. Pakiet na Hiszpanię działa na Teneryfie tak samo jak w Madrycie.

Portugalia to oczywiste połączenie, a jeśli twoja trasa tam wchodzi, pakiet regionalny oszczędza drugi zakup. Granica jest w wielu miejscach nieoznaczona i przepuszczalna, więc telefon może zmienić sieć bez żadnego sygnału, że ją przekroczyłeś.

Andora to wyjątek w Pirenejach. Nie należy ani do UE, ani do większości pakietów europejskich, a jednodniowy wypad z Barcelony albo Tuluzy potrafi wygenerować opłaty, których nie wygenerowała cała reszta wyjazdu.

Gibraltar to osobny kierunek z własnymi operatorami, którego pakiet na Hiszpanię nie obejmuje. Stojąc w La Línea, możesz już być w sieci gibraltarskiej.

Ceuta i Melilla to hiszpańskie miasta w Afryce Północnej. Obsługują je sieci hiszpańskie, ale sygnał marokański jest przy granicy na tyle silny, że telefony często się na niego przełączają. Jeśli tam jedziesz, wskaż hiszpańskiego operatora ręcznie.

Dla pakietu hiszpańskiego albo unijnego Baleary i Kanary niczym nie różnią się od lądu stałego — warto o tym wiedzieć, bo czas lotu sugeruje coś przeciwnego.

Sierpień to szczyt, jak w większości południowej Europy. Wybrzeża i wyspy się zapełniają, gdy Madryt pustoszeje, a obciążenie sieci przemieszcza się razem z ludźmi. Strefy kurortowe na Costa del Sol, Costa Brava i na Balearach są w tym miesiącu zauważalnie wolniejsze.

Semana Santa w tygodniu przed Wielkanocą wypełnia Sewillę, Malagę i dużą część Andaluzji na tyle, że odbija się to na sieci właśnie w dzielnicach procesyjnych. Ulice są zamknięte, tłum gęsty, a komunikatory stają się zawodne dokładnie tam, gdzie tłum się gromadzi.

Las Fallas w Walencji w połowie marca, San Fermín w Pampelunie na początku lipca i La Tomatina pod Walencją pod koniec sierpnia koncentrują obciążenie na małych obszarach.

Kongres mobilny w Barcelonie pod koniec lutego albo na początku marca to przypadek nietypowy: wydarzenie o sieciach komórkowych, które mierzalnie obciąża te wokół terenów targowych i hoteli w centrum.

Zainstaluj eSIM w domu przez Wi-Fi przed wylotem, a po wylądowaniu włącz roaming danych dla tej linii. Instrukcja krok po kroku jest na /get-connected, lista obsługiwanych urządzeń na /device-check, a datowane porównanie cen na /compare.