eSIM do Włoch: zasięg, sieci i dane

We Włoszech działa trzech głównych operatorów krajowych i jeden pretendent. TIM, dawny państwowy monopolista, ma najgłębszą infrastrukturę na południu, na wyspach i na terenach wiejskich. Vodafone Italia idzie tuż za nim i jest silna na północy i w większych miastach. WindTre ma dobrą gęstość miejską. Iliad to nowicjusz, agresywny cenowo w kraju, którego sieć poza miastami opiera się na współdzielonej infrastrukturze.

Turystyczny eSIM roamuje po tych sieciach, zamiast być abonentem jednej, a tam, gdzie profil sięga więcej niż jednej, przełączy się, gdy dany operator ma lukę. W praktyce dla zasięgu poza miastami liczą się TIM i Vodafone.

5G jest szeroko wdrożone w Rzymie, Mediolanie, Neapolu, Florencji, Turynie i Bolonii oraz wzdłuż głównych korytarzy autostradowych. LTE jest praktycznie powszechne na terenach zamieszkanych. We Włoszech zmienia się zasięg, a nie deklarowana prędkość, i zmienia się razem z ukształtowaniem terenu.

Tunele apenińskie są najbardziej odczuwalne, bo nie da się ich objechać. Frecciarossa i Italo między Florencją a Bolonią długimi odcinkami jadą pod ziemią i sygnał na tym fragmencie urywa się raz po raz. Pobieranie pliku wznowi się; rozmowa wideo nie przetrwa.

Górskie doliny w Dolomitach i Alpach tracą łączność między wioskami, gdy tylko zejdziesz z dna doliny, a szlaki powyżej schronisk często nie mają niczego. To samo dotyczy wyższych szlaków apenińskich i części Gran Sasso.

Wnętrze Sardynii — Barbagia i Supramonte — ma prawdziwe martwe strefy z dala od głównych dróg, wyraźniejsze, niż sugerowałoby sardyńskie wybrzeże. Wnętrze Sycylii wokół Madonie i Nebrodi wygląda podobnie.

Promy trzymają sygnał w portach i wzdłuż linii brzegowej, a tracą go na otwartej wodzie. Rejsy wzdłuż wybrzeża amalfitańskiego pozostają w zasięgu, bo trzymają się brzegu; przeprawy na Sardynię i dłuższe odcinki na Wyspy Liparyjskie i Egadzkie nie.

Cinque Terre to przypadek wart odnotowania: same wioski są pokryte, ale nadmorskie ścieżki między nimi łapią i tracą sygnał, co ma znaczenie, bo to dokładnie tam idzie się za trasą w telefonie.

Szybka kolej to kręgosłup. Frecciarossa od Trenitalii i prywatne Italo jeżdżą osią Turyn–Mediolan–Bolonia–Florencja–Rzym–Neapol i oba sprzedają bilety przez aplikacje zakładające, że jesteś online, by je pokazać. Zapisz bilet albo zrób zrzut ekranu przed wejściem, bo tunelowy odcinek to dokładnie miejsce, w którym konduktor może o niego poprosić.

Pociągi regionalne są wolniejsze, tańsze i łączą to, co szybka linia pomija. Zasięg wzdłuż linii regionalnych jest zwykle dobry na równinach i dziurawy w górach.

Transport miejski w Mediolanie i Rzymie opiera się na aplikacjach, a w wielu mniejszych miejscowościach na gotówce i kioskach tytoniowych. Rzymskie metro ma zasięg na nowszych odcinkach i jest niekonsekwentne w starszych tunelach linii A i B.

Za kierownicą pakiet danych naprawdę się zwraca, bo niemal każde historyczne centrum ma strefę ograniczonego ruchu ZTL kontrolowaną kamerami, a jej granice nie są oczywiste z drogi. Aplikacja mapowa na żywo, która o nich wie, kosztuje znacznie mniej niż mandaty.

Rzymskie Fiumicino ma zasięg we wszystkich terminalach, a Leonardo Express na Termini utrzymuje łączność przez całą trasę. eSIM zainstalowany przed wylotem połączy się mniej więcej minutę po wyłączeniu trybu samolotowego.

Mediolańska Malpensa wygląda tak samo, a Malpensa Express trzyma sygnał do Cadorny i Centrale z krótkimi przerwami w tunelach na podejściu do miasta.

Neapolitańskie Capodichino jest nietypowo blisko centrum, a trasa Alibus jest pokryta na całej długości. Wenecka Marco Polo ma zasięg w terminalu i na grobli autobusowej; trasy vaporetto po lagunie są pokryte, choć sygnał słabnie na dłuższych rejsach na Burano i Torcello.

Wszystkie większe lotniska mają bezpłatne Wi-Fi, które wystarczy do pobrania profilu eSIM po przylocie, jeśli musisz, ale zwykle wiąże się z ekranem rejestracyjnym łatwiejszym do przejścia, gdy już masz internet. Zainstaluj w domu.

Mapy i nawigacja piesza dominują, bo włoskie centra historyczne to miejsca, w których sprawdza się położenie co kilka minut. Sumuje się częstotliwość, a nie rozmiar pojedynczego zapytania.

Na drugim miejscu aplikacje kolejowe — Trenitalia i Italo do biletów, rozkładów i zmian peronów, sprawdzane wielokrotnie w każdy dzień z przesiadką.

Rezerwacje muzealne to tu prawdziwa kategoria, inaczej niż wszędzie: Uffizi, Muzea Watykańskie, Galeria Borghese i Pompeje w praktyce wymagają biletów na godzinę kupionych z wyprzedzeniem, a kody QR mieszkają w mailu albo w aplikacji.

Kopia zapasowa zdjęć jest największa, jeśli jej nie ograniczysz, a Włochy generują mnóstwo zdjęć. Ustaw ją na „tylko Wi-Fi” przed wyjazdem.

Realistyczna wartość dla map, komunikatorów, biletów i umiarkowanych mediów społecznościowych to 300–500 MB dziennie, bliżej 1 GB przy publikowaniu wideo. Pakiet 5 GB to komfort na tydzień; 10 GB na dwutygodniowy wyjazd albo wielkie objazdowe zwiedzanie z intensywnym udostępnianiem internetu.

Włochy wymagają rejestracji tożsamości dla każdej karty SIM z włoskim numerem — dlatego kupno lokalnej karty w salonie oznacza oddanie paszportu i czekanie, aż dane zostaną zapisane. To wymóg prawny, a nie polityka sklepu.

Turystyczne eSIM-y wyłącznie do danych, nieposiadające włoskiego numeru, są poza tym wymogiem — dlatego można je kupić online i zainstalować przed przylotem bez żadnych dokumentów.

Jeśli potrzebujesz włoskiego numeru — na dłuższy pobyt, umowę najmu albo usługę, która nie przyjmuje zagranicznych numerów — właściwym narzędziem jest lokalna karta z rejestracją. Na wyjazd nie warto stać w kolejce.

Włochy wchodzą w każdy regionalny pakiet europejski i przy większości wyjazdów to lepszy zakup, bo Włochy leżą pośród krajów, które ludzie często łączą. Jeśli twoja trasa dotyka Francji, Szwajcarii, Austrii, Słowenii albo Chorwacji, pakiet regionalny oszczędza drugi zakup.

Watykan leży w całości wewnątrz Rzymu i obsługują go te same włoskie sieci, więc nie wymaga niczego szczególnego. San Marino to prawdziwy wyjątek: nie należy do UE i ma własnego operatora, choć sieci włoskie są stamtąd zwykle osiągalne. Nie zakładaj tego z góry i nie polegaj tam na internecie w niczym krytycznym.

To w rejonach przygranicznych przypadkowy roaming daje się we znaki. W Południowym Tyrolu przy Brennerze, wzdłuż granicy szwajcarskiej i przy granicy słoweńskiej telefon może zaczepić się o obcą sieć, nic ci nie mówiąc. Jeśli twój pakiet nie obejmuje tego kraju, wyłącz automatyczny wybór sieci i wskaż włoskiego operatora ręcznie.

Szwajcaria w szczególności NIE uczestniczy w unijnych ustaleniach roamingowych i jest wyłączona z wielu pakietów europejskich. Jednodniowy wypad z Como albo Mediolanu potrafi wygenerować opłaty, których nie wygenerowała cała reszta wyjazdu.

Sierpień jest decydujący. Włosi biorą urlopy w połowie miesiąca wokół Ferragosto, miasta pustoszeją, wybrzeża się zapełniają, a obciążenie sieci przemieszcza się razem z nimi. Nadmorskie kurorty w Apulii, na Sardynii i w rejonie Amalfi są w te dwa tygodnie zauważalnie wolniejsze, a Mediolan nietypowo cichy.

Wielki Tydzień wypełnia Rzym w niezwykłym stopniu, a plac Świętego Piotra podczas wystąpienia papieża to jedno z niewielu miejsc we Włoszech, w których po prostu niczego nie wczytasz.

Wenecja podczas karnawału w lutym oraz Palio w Sienie na początku lipca i w połowie sierpnia dają to samo skoncentrowane przeciążenie na małym obszarze.

Targi przesuwają wskazówkę w Mediolanie — targi meblowe w kwietniu i tygodnie mody wypełniają zarówno hotele, jak i komórki w całym mieście.

Zainstaluj przed wylotem w domowym Wi-Fi, a po wylądowaniu włącz roaming danych dla linii eSIM. Instrukcja krok po kroku jest na /get-connected, lista obsługiwanych urządzeń na /device-check, a datowane porównanie cen z innymi dostawcami na /compare.