eSIM do Tajlandii: zasięg, sieci i dane

Po konsolidacji rynku Tajlandia ma dwóch dominujących operatorów. AIS jest największy i ma najszerszy zasięg krajowy, łącznie z wyspami i północą. True Corporation, powstała z połączenia True Move i dtaca, to druga duża sieć z szerokim pokryciem. NT, operator państwowy, jest mniejszym trzecim graczem.

Turystyczny eSIM nie należy do żadnego z nich, tylko roamuje w tych sieciach. AIS i True razem pokrywają w zasadzie wszystkie miejsca, do których dociera turysta.

5G jest szeroko wdrożone w Bangkoku, Chiang Mai, Phuket i większych miastach, a zasięg LTE jest rozległy. Tajska infrastruktura mobilna jest naprawdę dobra i to jeden z powodów, dla których kraj tak dobrze sprawdza się w pracy zdalnej.

Główną dziurą są góry na północy. Tereny górskie prowincji Mae Hong Son, trasy wokół Pai i pogranicze z Mjanmą mają zasięg w miejscowościach i przy głównych drogach, a znacznie mniej pomiędzy nimi. Szlaki trekkingowe wychodzące z Chiang Mai i Chiang Rai tracą zasięg szybko po zejściu z drogi.

Pętla Mae Hong Son, popularna trasa motocyklowa, ma długie odcinki poza zasięgiem — warto to zaplanować, bo to też trasa, na której awaria jest realnym kłopotem.

Parki narodowe mają zwykle zasięg przy wejściu i przy dyrekcji, a niewiele w środku. Khao Sok, Khao Yai i wnętrze Doi Inthanon to przykłady.

Mniejsze wyspy bywają różnie. Phuket, Samui, Phi Phi, Tao i Phangan są dobrze pokryte w częściach zagospodarowanych. Dalsze plaże na tych samych wyspach oraz mniejsze wyspy z grup Trang i Satun mają rzadszy zasięg. Wyspy Similan i Surin mają pokrycie bardzo ograniczone.

Przeprawy łodzią tracą sygnał na otwartej wodzie. Rejsy z Surat Thani na Samui i Phangan, trasa z Krabi na Phi Phi i dłuższe transfery motorówkami mają odcinki bez łączności. Łodzie longtail wzdłuż wybrzeża zwykle utrzymują sygnał, bo trzymają się brzegu.

Bangkockie BTS Skytrain i MRT mają zasięg, łącznie z tunelami MRT. Karta Rabbit i karta MRT są fizyczne i nie potrzebują danych.

Aplikacje przewozowe są sercem podróżowania po Tajlandii i korzysta się z nich bez przerwy — do samochodów, do taksówek motocyklowych i do dostawy jedzenia. To naprawdę jedno z najbardziej wartościowych zastosowań pakietu danych, bo znosi negocjowanie ceny, które inaczej towarzyszy każdemu kursowi taksówką i tuk-tukiem.

Autobusy międzymiastowe i nocne pociągi obsługują długie dystanse. Zasięg kolejowy idzie wzdłuż torów przez tereny zamieszkane i znika na odcinkach leśnych i górskich na północy oraz na przesmyku na południu.

Loty krajowe są tanie i mocno wykorzystywane. Wszystkie większe lotniska mają solidny zasięg.

Wynajem motocykla to sposób, w jaki wielu ludzi zwiedza wyspy i północ, i jest to środek transportu najczęściej wywożący poza zasięg. Pobierz mapy offline, a jeśli jedziesz pętlą Mae Hong Son albo drogami przy północnej granicy, powiedz komuś, jaką masz trasę.

Bangkockie Suvarnabhumi ma zasięg w całym terminalu, a Airport Rail Link do miasta jest pokryty na całej trasie.

Don Mueang, starsze lotnisko Bangkoku obsługujące tanie linie, ma zasięg w terminalu oraz pokryte transfery drogowe i kolejowe.

Lotniska w Phuket, Chiang Mai, Krabi i na Samui mają zasięg w terminalach i pokryte transfery drogowe na główne plaże i do miast.

Wi-fi na lotnisku jest dostępne i wystarcza do pobrania profilu, jeśli przylatujesz bez niego, ale hale przylotów są zatłoczone i cała procedura idzie wolniej niż w domu.

Warto zauważyć, że przylot do Tajlandii bez działającego połączenia jest bardziej kłopotliwy niż w większości krajów właśnie dlatego, że aplikacje przewozowe są sposobem na wyjazd z lotniska w rozsądnej cenie.

Aplikacje przewozowe prowadzą i używa się ich wiele razy dziennie, a nie od święta.

Zaraz za nimi są mapy, mocno eksploatowane, bo tajskie adresy nie są intuicyjne w nawigacji, a oznaczenia ulic w piśmie tajskim są dla większości turystów nieczytelne.

Z tego samego powodu tłumaczenie to osobna, realna kategoria. Pismo tajskie nie ma nic wspólnego z łacińskim, więc tłumaczenie z aparatu idzie w ruch przy menu, tablicach i opakowaniach. Pobierz pakiet offline przed wyjazdem.

Komunikatory przenoszą dużą część tajskiej komunikacji biznesowej — z hotelami, organizatorami wycieczek i restauracjami kontaktuje się często wiadomością, a nie telefonem czy mailem.

Kopia zapasowa zdjęć to największy niekontrolowany pożeracz, a Tajlandia generuje mnóstwo fotografii. Ustaw ją wyłącznie na wi-fi.

Realna wartość dla map, aplikacji przewozowych, komunikatorów, tłumaczenia i umiarkowanego korzystania z mediów społecznościowych to 500–800 MB dziennie, więcej niż w Europie ze względu na tłumaczenia i przejazdy. Pakiet 5 GB starcza na tydzień; 10 GB na dwa tygodnie albo dłuższy wyjazd z intensywniejszym użyciem.

Tajlandia wymaga rejestracji tożsamości przy kartach SIM z tajskim numerem. Kupno lokalnej karty prepaid oznacza okazanie paszportu i odbywa się rutynowo przy stanowiskach na lotnisku i w salonach.

Turystyczne eSIM-y służące wyłącznie do transmisji danych, bez tajskiego numeru, nie podlegają temu wymogowi i można je kupić przez internet oraz zainstalować przed przylotem, nie okazując niczego.

Lokalne karty turystyczne są w Tajlandii naprawdę tanie i szeroko dostępne, więc argumentem za eSIM-em jest tu wygoda i zachowanie aktywnego numeru domowego, a nie duża różnica w cenie. Praktyczną przewagą jest to, że przylatujesz już połączony, zanim będziesz potrzebować przejazdu z lotniska.

Tajlandia jest w każdym azjatyckim pakiecie regionalnym i stanowi naturalną oś wielokrajowej podróży po Azji Południowo-Wschodniej — Wietnam, Kambodża, Laos, Malezja i Singapur to częste kombinacje.

Przy wyjeździe wyłącznie do Tajlandii lepszą wartość daje pakiet krajowy, bo pakiety regionalne wliczają w cenę zasięg, z którego nie skorzystasz.

Przejścia lądowe do Laosu w Nong Khai, do Kambodży w Aranyaprathet oraz do Malezji w Padang Besar i Sadao wiążą się z przełączeniem sieci gdzieś w okolicy granicy. Granice Mjanmy są w większości zamknięte dla zwykłego ruchu.

Osobno warto odnotować granicę z Malezją na dalekim południu: kilka południowych prowincji przygranicznych objętych jest stałymi ostrzeżeniami dla podróżnych ze strony wielu rządów, z powodów niezwiązanych z łącznością, i warto sprawdzić wytyczne własnego rządu przed planowaniem trasy przez ten teren.

Songkran, tajski nowy rok w połowie kwietnia, jest największy. To ogólnokrajowe święto wody trwające kilka dni, ogromne rzesze ludzi podróżują po kraju, a Chiang Mai i imprezowe dzielnice Bangkoku robią się skrajnie gęste. Dwie praktyczne uwagi: sieć w tych okolicach ledwo daje radę, a woda i telefony nie idą w parze — wodoszczelne etui to standardowe wyposażenie.

Loy Krathong i Yi Peng w listopadzie skupiają bardzo duże tłumy w Chiang Mai i nad rzekami, nocą, gdy wszyscy fotografują lampiony.

Full Moon Party na Koh Phangan co miesiąc ściąga dziesiątki tysięcy ludzi na jedną plażę, a sieć jest tam tych nocy praktycznie wysycona.

Sezon wysoki od listopada do lutego wypełnia wyspy i miasta na północy w sposób ogólny, bez ostrych skoków typowych dla festiwali.

Zainstaluj w domu na wi-fi przed wylotem, a po wylądowaniu włącz roaming danych dla linii eSIM. Instrukcja krok po kroku jest na /get-connected, lista obsługiwanych telefonów na /device-check, a datowane porównanie cen na /compare.