eSIM, pocket-wifi of simkaart: wat wint?

Voor één tot drie personen op een reis van een paar dagen tot een paar weken wint een reis-eSIM op vrijwel elke as: kosten, installatietijd en het feit dat je niets hoeft terug te brengen. Daarmee is de grote meerderheid van de vakantiereizen afgedekt.

Pocket-wifi wordt interessant voor groepen van vijf of meer die echt bij elkaar blijven, of voor wie reist met oudere toestellen zonder eSIM-ondersteuning. Een lokale simkaart begint ergens voorbij de maandgrens te winnen, of wanneer je specifiek een lokaal telefoonnummer nodig hebt. Roaming bij je eigen provider wint alleen als iemand anders betaalt.

De rest van deze gids is de redenering achter die grenzen, want juist aan de randen kiezen mensen verkeerd.

Een reis-eSIM is een databundel die als digitaal profiel wordt geleverd en die je op je telefoon installeert. Er is geen plastic op te halen, geen balie om in de rij te staan en niets om terug te sturen. Je koopt hem voordat je vliegt, installeert hem via je eigen wifi en hij ligt stil te wachten tot je landt.

Het belangrijkste structurele detail: hij vervangt je eigen simkaart niet, hij komt ernaast. Je eigen nummer blijft bereikbaar voor gesprekken en — cruciaal — voor de sms-codes die je bank stuurt als je in het buitenland iets wilt betalen. Dat ene feit is de reden dat eSIM's de lokale simkaart voor korte reizen hebben verdrongen, meer nog dan de prijs.

De eisen zijn beperkt maar wel echt: de telefoon moet eSIM ondersteunen en niet netlock hebben. De meeste toptoestellen vanaf 2018 tot 2019 voldoen. De installatiegids op /get-connected loopt stap voor stap door de installatie heen en op /device-check staan de specifieke modellen.

Een pocket-wifi is een router op batterijen die je voor de duur van je reis huurt. Hij maakt een eigen wifinetwerk waar meerdere apparaten tegelijk op kunnen, en daar zit zijn hele aantrekkingskracht.

Wat je van de kostenstructuur moet snappen: je betaalt per DAG en je betaalt voor het apparaat, niet voor de data. Dat betekent dat de prijs van een pocket-wifi meeschaalt met hoe lang je reist, niet met hoeveel je hem gebruikt. Een reis van drie dagen is goedkoop. Een reis van drie weken niet. Zodra de opgetelde dagprijs boven een vaste databundel uitkomt, is het voordeel volledig verdwenen — en die grens ligt eerder dan de meeste mensen denken.

Er zijn ook kosten die niet op de verhuurpagina staan. De meeste verhuurders houden een borg in tegen verlies of schade. Die krijg je terug, maar hij zet wel geld vast en, vervelender, hij verplicht je het apparaat daadwerkelijk terug te brengen. Sommige diensten willen dat je het opstuurt, dus dan zoek je op je vertrekdag een brievenbus in een land waarvan je de post niet kent.

Een simkaart kopen op de luchthaven kan echt de goedkoopste data in een land zijn, want je koopt tegen binnenlandse tarieven in plaats van roamingtarieven. Bij een lang verblijf loopt dat verschil op tot echt geld.

Wat het je kost, is de dag van aankomst. Je landt, je zoekt de balie van de provider en je gaat in de rij staan — soms achter iedere andere passagier uit je vlucht die op hetzelfde idee kwam. In de meeste landen geef je vervolgens je paspoort af voor identiteitsregistratie, wat een wettelijke verplichting is en geen formaliteit, en dan wacht je tot de activering doorkomt.

Daarna haal je je eigen simkaart er fysiek uit. Dat is het deel dat mensen onderschatten. Je eigen nummer gaat op zwart tot je hem terugzet, dus elke dienst die je via sms naar dat nummer verifieert, werkt niet meer. Je bank kiest daar bij uitstek het slechtst denkbare moment voor.

Roamen met je bestaande provider is echt de soepelste optie: je landt, je telefoon maakt verbinding, er verandert niets. Dat gemak is waar je voor betaalt, en je betaalt ervoor op elke dag van de reis.

De meeste providers verkopen het inmiddels als dagbundel in plaats van per megabyte, wat in elk geval het risico op een rampzalige rekening wegneemt. Maar in dat dagmodel kost een reis van twee weken ruwweg zeven keer zoveel als een reis van twee dagen, met dezelfde telefoon die precies hetzelfde doet. Controleer het actuele tarief van je eigen provider voordat je iets aanneemt: de bundels lopen sterk uiteen en sommige regio's vallen helemaal buiten het vaste tarief.

Eén uitzondering is het waard om te kennen: binnen de Europese Unie hebben EU-providers roaming tussen lidstaten over het algemeen tegen binnenlandse tarieven inbegrepen. Ben je EU-inwoner en reis je binnen de EU, dan is roaming misschien al gratis en geldt dit hele verhaal niet voor jou.

De vier opties hebben niet alleen verschillende prijzen, ze hebben verschillende prijsVORMEN, en dat bepaalt welke bij een bepaalde reis wint.

Een reis-eSIM is geprijsd per gigabyte met een geldigheidsvenster: de kosten volgen hoeveel data je gebruikt, en de reisduur telt alleen mee tot de vervaldatum. Pocket-wifi is geprijsd per dag: de kosten volgen de reisduur en zijn vrijwel ongevoelig voor je verbruik. Roaming is ook per dag geprijsd en gedraagt zich dus als pocket-wifi, met een slechter tarief en meer gemak. Een lokale simkaart is een eenmalige aankoop tegen binnenlandse prijzen, dus de kosten per dag dalen naarmate je langer blijft.

Zet die tegen de reisduur uit en de omslagpunten spreken voor zich. Korte reis, licht gebruik: eSIM. Korte reis, vijf personen: pocket-wifi. Lang verblijf: lokale simkaart. Iemand anders betaalt: roaming.

Het argument voor pocket-wifi is delen — één huur, veel apparaten. Dat is een echt argument, maar het is zwakker dan het lijkt, want een eSIM kun je ook delen.

Elke telefoon met een reis-eSIM kan als persoonlijke hotspot dienen, wat functioneel hetzelfde is als een pocket-wifi, met één apparaat minder om mee te zeulen en op te laden. eSIM's van vigxo staan hotspotten zonder beperking toe. De groepsvergelijking is dus niet "delen tegenover niet delen", maar "een aparte router tegenover iemands telefoon als router".

De aparte router wint op batterij, omdat hij niet óók ieders kaarten en berichten draait. Op alle andere punten verliest hij. En voor een groep van twee tot vier is meerdere eSIM's in één bestelling kopen meestal goedkoper dan de dagelijkse huur — vigxo past automatisch een groepskorting toe die oploopt met het aantal reizigers, zonder in te voeren code.

Dit is het scenario waar niemand op rekent en waar bijna elke groep tegenaan loopt. Twee willen naar het museum, twee naar de markt, en de pocket-wifi kan maar op één plek zijn.

Wie hem niet heeft, is offline — geen kaarten, geen berichten, geen manier om het weerzien te regelen dat net noodzakelijk werd. Het apparaat dat de verbinding van de groep moest zijn, wordt de reden dat de helft van de groep hem niet kan gebruiken.

Losse eSIM's hebben die eigenschap niet. Iedereen is zelfstandig verbonden, en dat telt het zwaarst juist wanneer de groep uit elkaar is. Zit er in je reis enige kans dat jullie splitsen — en bij de meeste reizen langer dan drie dagen zit die er — dan weegt dit zwaarder dan de rekensom van de huur.

Een pocket-wifi is een extra ding. Hij moet elke avond aan de lader, elke dag mee, en zijn accuduur legt een harde grens op hoe lang je groep op pad kan. Sterft hij om vier uur 's middags, dan is iedereen tegelijk offline.

Een eSIM op je eigen telefoon verschuift die belasting naar een batterij die je toch al aan het managen was, en dat is een echte kostenpost: intensief hotspotten leegt een telefoon merkbaar sneller. De eerlijke vergelijking is niet dat een eSIM geen batterijkosten heeft; het is dat je één batterij te beheren hebt in plaats van twee, en dat een powerbank het in beide gevallen oplost.

De tas telt zwaarder dan mensen denken op een lange reisdag. Een router, zijn kabel en zijn lader is een stapeltje spullen dat je kunt kwijtraken, en iets kwijtraken dat je hebt gehuurd betekent ervoor betalen.

Grotendeels niet, en dat is het waard om ronduit te zeggen, want veel marketing suggereert iets anders.

Alle vier de opties gebruiken uiteindelijk dezelfde fysieke zendmasten van dezelfde landelijke providers. Een reis-eSIM roamt op die netwerken, een pocket-wifi bevat een simkaart die precies hetzelfde doet, een lokale simkaart zit rechtstreeks op een van die netwerken en je eigen provider heeft er een roamingafspraak mee. De radioapparatuur in de grond is identiek.

Waar wel echte verschillen ontstaan, gaan die over WELKE providers je kunt bereiken en met welke prioriteit. Een lokale simkaart is een binnenlandse abonnee op één netwerk, wat bij drukte een betere prioriteit kan betekenen. Een roaming-eSIM kan soms tussen meerdere landelijke netwerken wisselen, wat een voordeel is op een plek waar één provider geen bereik heeft. Geen van beide verschillen is groot genoeg om een normale reis op te baseren, en elke specifieke snelheidsclaim die je tegenkomt verdient wantrouwen.

Een reis-eSIM vraagt ongeveer vijf minuten van je tijd voordat je van huis gaat, op je eigen wifi, waar elk probleem oplosbaar is. Dat is de hele installatie, en daarom is het de stressvrije optie: wat er mis kan gaan, gaat mis terwijl je nog in je keuken staat.

Een pocket-wifi vraagt om vooraf reserveren, ophalen bij aankomst en terugbrengen bij vertrek. Een lokale simkaart vraagt om een rij, een paspoort en een simkaartwissel op een stoeltje op de luchthaven, met je eigen simkaart tussen twee vingers geklemd. Roaming vraagt helemaal niets, en precies daarom blijft het aanstaan en factureert het je stilletjes door.

De stap-voor-stap-installatie van een eSIM, inclusief wat je doet als de QR-code niet gescand wil worden, staat op /get-connected.

Er zijn drie gevallen, en het is beter daar eerlijk over te zijn dan te doen alsof de eSIM altijd het antwoord is.

Ten eerste: lange verblijven. Voorbij ruwweg een maand is het binnenlandse tarief genoeg goedkoper dan een reisbundel om de rij op de dag van aankomst te rechtvaardigen. Ten tweede: wanneer je een lokaal telefoonnummer nodig hebt — voor een bezorgdienst die je belt, een verhuurder, een bankrekening of een dienst die via lokale sms verifieert. Reis-eSIM's zijn data-only en leveren geen nummer. Ten derde: wanneer je telefoon netlock heeft of geen eSIM ondersteunt; dan is de keuze al voor je gemaakt.

Buiten die drie is de prijs van de aankomstdag reëel en het prijsvoordeel klein.

Stel drie vragen. Betaalt iemand anders? Dan roamen. Blijf je langer dan een maand, of heb je een lokaal nummer nodig? Dan een lokale simkaart. Is je groep vijf personen of meer die echt nooit uit elkaar gaan, of neem je apparaten mee zonder eSIM-ondersteuning? Dan pocket-wifi.

Anders is het een reis-eSIM, en de enige beslissing die dan nog rest is hoeveel data je koopt — daar hebben we een aparte gids voor, op /guides/essentials/how-much-data-do-you-need.